Κάποια στιγμή μέσα στο Γενάρη, η ομάδα, που ήδη θα μοιράζει τις αγαπημένες της…

Κάποια στιγμή μέσα στο Γενάρη, η ομάδα, που ήδη θα μοιράζει τις αγαπημένες της τέσσαρες δεξιά κι αριστερά, θα παίξει ένα ντέρμπι με κάποιον από τους κάτω. Χωρίς να έχουμε δει το πρόγραμμα, νομίζουμε ότι είναι με τον Παναθηναϊκό.
Θα κερδίσει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, και το διαδίκτυο θα γεμίσει memes, άλλα πετυχημένα, και άλλα όχι και τόσο. Από το σκούφο, μέχρι κάτι "ο μπαμπάκας έρχεται", για μέρες θα σκρολάρουμε πολυμέσα τα οποία θα αποτελούν προϊόντα της κλασικής (και, ενίοτε, αγαπημένης) ασπρόμαυρης υπερβολής και παράνοιας.

Ο λαός θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας, ο Ντεσπόντοφ θα είναι ξανά ο δικός μας Δέσποτας (κάτι που σημαίνει ότι θα βλέπουμε ξανά και ξανά εκείνο το απαράδεκτο αισθητικά Photoshop, που σου στέλνει ο 65χρονος θείος σου στο messenger , μετά από κάθε παιχνίδι που ο Βούλγαρος κάνει γκολ και ασίστ), ο Σβαμπ θα είναι ξανά ο Σβαμπαρος της καρδιάς μας, και ο Μειτε θα συνεχίσει να καταπίνει παιδάκια, με την πλειοψηφία του περιούσιου λαού, να έχει αποβάλλει από το μυαλό της τόσο το σήριαλ του καλοκαιριού, όσο και αυτά που του έγραφε στο ίνστα του, κάθε φορά που τα αγαπημένα μας sites, έπαιζαν την απόσυρση του ενδιαφέροντος του ΠΑΟΚ, ως πρώτο θέμα.

Με λίγα λόγια, η ζωή θα συνεχίσει να κυλά στον πλανήτη ΠΑΟΚ, είτε έτσι ακριβώς όπως τα αναφέραμε πιο πάνω, είτε με κάποιες (ελάχιστες πάντως) διαφοροποιήσεις.

Αυτό που είναι χίλια τα χίλια σίγουρο πάντως, και δε χωράει καμιά αμφισβήτηση, είναι ότι δε θα έχει σταματήσει (η ζωή) στο 90+6 του ρολογιού της Τούμπας, το βράδυ της 13ης του Αυγούστου που αφήσαμε πίσω.

Με τα χρόνια, ο οργανισμός έχει μάθει να απορροφά παρόμοιες δύσκολες περιπτώσεις και καταστάσεις, άλλες σε μεγαλύτερο και κάποιες σε μικρότερο βαθμό.
Επιζήσαμε της Ναντ, επιζήσαμε των back 2 back πασών από Μπάρλοου και ακατανόμαστο, επιζήσαμε της Παρί Σεν Ζερμέν, επιζήσαμε του Κομίνη- μην πλατιάζουμε, μεγαλύτερη λίστα δεν νομίζουμε να διαθέτει άλλο αθλητικό σωματείο, μόνο η Εθνική Αγγλίας στο ποδόσφαιρο μπορεί να μας κοντράρει σε πίκρες, αλλά η μάχη θα είναι άνιση γιατί εμείς έχουμε και χαρές, τις οποίες αυτοί οι δόλιοι αγνοούν.

Συμφωνούμε ότι ο αποκλεισμός ήταν σκληρός, συμφωνούμε ότι γίνανε λάθη επί λαθών, σε όλα τα επίπεδα, συμφωνούμε ότι πήγαμε σε κρίσιμα παιχνίδια ξυπόλητοι στα αγγούρια, διαφωνούμε ως προς την περιβόητη κατάρα (αν είχες κλείσει τα κενά σου από νωρίς, καμία κατάρα δεν θα σε έπιανε), συμφωνούμε στο κοράκι από την Ιταλία που στο τέλος της ημέρας, το κοντέρ γράφει ένα γκολ που δεν θα έπρεπε να μετρήσει για αυτούς, ένα πέναλτι που έπρεπε να δοθεί για εμάς, ελάτε τώρα όλοι μαζί να συμφωνήσουμε ότι δύο μέρες κλαψας, μίρλας και αυτομαστιγώματος είναι αρκετές για Αύγουστο μήνα- αν πάλι χαλιεστε τόσο πολύ, κλείστε κάνα κινητό, πετάξτε καμιά εφαρμογή sdna κλπ, και πάμε να πάρουμε μια βαθιά ανάσα, γιατί we're on a mission from God.

Πήραμε το αήττητο, πήραμε το πιο μάγκικο, ήρθε η ώρα τώρα και για το back to back.

Ντα, ντούμλα ντούμλαντά.