Τελικά το θαύμα δεν έγινε, οπότε περιμένουμε να γίνει ένα διπλό θαύμα την άλλη τετάρτη για να ρεφάρουμε, τόσες μάρκες μας μείνανε και μόνο με ρίσκο και θαύμα μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα γυρίσει η παρτίδα.


          Δυστυχώς για μας και όπως φάνηκε πολύ καθαρά στο χθεσινό πρώτο “εχθρικό” παιχνίδι του ΠΑΟΚ, αυτή η ομάδα όπως είναι αυτήν την στιγμή πολύ δύσκολα μπορεί να αντιμετωπίσει ομάδες όπως η Μέταλιστ. Για αυτόν ακριβώς το λόγο επιμένω τόσο πολύ στη θεολογική προσέγγιση του επαναληπτικού αγώνα, γιατί με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια είμαστε τουλάχιστον μια κλάση κάτω από τους Ουκρανούς. Αυτή η διαφορά κλάσης δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω από τη δεύτερη θέση στην Ελλάδα, αλλά για την ανώτατη διοργάνωση του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, θέλει πολύ δρόμο ακόμα.


          Αυτά δεν τα λέω για να φανώ απαισιόδοξος, αλλά γιατί εκτός από την καταστροφή του δευτέρου ημιχρόνου, υπήρξε και ένα άκρως ελπιδοφόρο πρώτο ημίχρονο, που αν αντί για 45 λεπτά διαρκούσε 40, τότε μπορεί να είχαμε άλλη κουβέντα σήμερα. Στο πρώτο λοιπόν ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ έπαιξε εξαιρετικά, με πάρα πολύ καλό πρεσάρισμα ψηλά, αλληλοκαλύψεις και πολύ γρήγορες αντεπιθέσεις. Οι δύο χαμένες ευκαιρίες όμως από Γεωργιάδη και Κλάους έκριναν το παιχνίδι. Είναι αστείο πως τα φέρνει η ζωή, αλλά αυτοί οι δύο παίκτες είναι αυτοί που με τις αλάνθαστες κινήσεις τους μας έφεραν το διπλό από το Λονδίνο κόντρα στην Τότεναμ. Αν ποτέ αναρωτήθηκε κανείς τι θα συνέβαινε σε εκείνο το παιχνίδι αν Κλάους και Σαλπιγγίδης είχαν αστοχήσει, η απάντηση ήρθε χθες. Η ομάδα μας πίεσε τόσο πολύ, αλλά και σωστά, που κάποια στιγμή ήρθε η εξάντληση. Πριν από την εξάντληση όμως ήρθε ένα τελείως καταστροφικό και ανέλπιστο πέναλτι εις βάρος μας που καταβαράθρωσε την ψυχολογία.

          Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ο καμβάς της απόλυτης καταστροφής. Οι παίκτες μας εμφανώς καταβεβλημένοι από την κούραση, τη ζέστη, την υγρασία αλλά και την αμφιβολία δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε γρήγορα, δυνατά, τεχνικά και με δαιμονισμένη ευστοχία αφού όλα σχεδόν τα σουτ που επιχειρήθηκαν, ήταν σουτ που βρήκαν εστία.

         Η επόμενη μέρα βρίσκει τον ΠΑΟΚ σε πολύ δύσκολη θέση σε ότι αφορά το Champions League, αλλά και απελευθερωμένο από το βάρος του μυστηρίου που υπήρχε ως προς την κατάσταση που βρισκόμαστε. Είναι εμφανέστατο σε όλο τον κόσμο και την διοίκηση (?) ότι υπάρχει σαφές πλάνο και δουλειά από τον προπονητή, όπως και σοβαρές ελλείψεις σε κέντρο άμυνας και μεσοεπιθετικά. Ίσως αυτό το “ξεγύμνωμα” να δράσει ευεργετικά και να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις σχετικά με το τι ομάδα θέλουμε να βλέπουμε.

          Ελπίδα όλων μας είναι να ενισχυθούμε ουσιαστικά, αν και η πρόκριση εις βάρος της Μέταλιστ φαντάζει στα όρια της λογικής, ώστε να διεκδικήσουμε στα ίσια το πρωτάθλημα και όχι σαν τρελό αουτσάιντερ. Η ομάδα πρέπει να στηθεί σωστά από τώρα, για να μπορέσουμε να είμαστε δυνατοί του χρόνου.
____________________

ΥΓ Στο τέλος της ταινίας Gattaca τα δύο αδέρφια ανταγωνίζονται κολυμπώντας στον ωκεανό, όπου τελικά ο αδύναμος αδερφός κερδίζει. Όταν ο θεωρητικά δυνατός τον ρωτάει πως κατάφερε και τον κέρδισε, τότε ο Ίθαν Χώκ (ο αδύναμος) του απάντησε ότι ποτέ δεν κρατούσε δυνάμεις για να επιστρέψει. Σε τέτοιες καταστάσεις ή κερδίζεις ή πνίγεσαι. Οφείλουμε να μην ξεχάσουμε, ότι σαν οπαδοί πρέπει να διεκδικούμε το κάτι παραπάνω μέχρι τη στιγμή που ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ δε θα κάνει τέτοιους αγώνες, αλλά θα είναι απλώς αγώνες ταχύτητας και όχι επιβίωσης όπως ο ήρωας της ταινίας.