Γεμάτη μέρα το Σάββατο που μας πέρασε.


Είπα να το πάρω σερί και να δω ποδοσφαιρικό και μπασκετικό Π.Α.Ο.Κ. , χωρίς να κουνηθώ από την καρέκλα μου. Πήγα λοιπόν να βρω κάτι φίλους σε ένα σπορ-καφέ και έπιασα στασίδι.

ψιιιτ. Ήρεμα με το σπρέι.

Ξεκινάει το ματς της Τούμπας. Τα κλασικά πάνω κάτω. Καταλαβαίνουμε πια είναι τα υπέρ μας και πια τα κατά μας , πόσους παίχτες πιστεύουμε ότι θα πάρουμε το χειμώνα (δανεικούς) , πόσο παιχταράς είναι ο Λίνο και αν μας αξιώσει ποτέ ο Θεός να βρούμε ένα τέτοιο μπακ σε 4-5 χρόνια που ο βραζιλιάνος θα σταματήσει τη μπάλα , και άλλες κουβέντες σε καφενειακό επίπεδο πάντα.

Με τα λίγα και τα πολλά ο Π.Α.Ο.Κ φτάνει στο γκολ. Με στημένο. Με στημένο πάλι. Ο Βίτορ πάλι. Και άσχετος να είσαι από μπάλα  , καταλαβαίνεις ότι η ομάδα φέτος δουλεύει τα στημένα ( lime? ) πιο πολύ και από μπάρμαν στη Χαλκιδική. Στην Χαλκιδική , στην οποία κάνει "δουλίτσες" η Ελ Ντοράντο. Αυτή που έδωσε χορηγία στον ΤΑΠ.
ψιιιιιιτ.

Σε παράλληλη μετάδοση , σε διπλανή τηλεόραση , παίζει η Ρεάλ εντός έδρας. Σε ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά γηπεδικά σιχάματα της Ευρώπης που θέλει να λέγεται έδρα. Έδρα με 60.000+  κόσμο σε κάθε αγωνιστική. Αλλά  δεν ακούς τίποτα. Ούτε συνθήματα ούτε τύμπανα όυτε τίποτα. Έχει βέβαια κάτι γραφικούς boneheads αλλά οπαδούς δε τους λες. Χάνει το νόημα η λέξη.

Πίσω στο δεύτερο ημίχρονο της Τούμπας. Ο ρέφερι σε όλο το ματς άκουγε για τη μάνα του. Αλλά τι φταίει αυτή , που ο τύπος είναι άσχετος. Έδινε ότι να 'ναι , ή μάλλον δε έδινε αυτά που όλοι βλέπανε.
Ο Βίτορ τον χαβά του , 2-0. Σου λέει αν βγω πρώτος σκόρερ φέτος , του χρόνου θα καπαρώσω θέση στην επίθεση. Αμυντικό θα βρούμε άλλον όπως άλλωστε και φέτος. Απ την Ισπανία μάλλον. Κάποιον που να μάρκαρε και αυτός Μέσι , Ρονάλντο κλπ κλπ.
ψιιιιιιιιτ.

Κάπου στο 70' ο Αθανασιάδης βγαίνει τετ-α-τετ με το τέρμα , συν 2 συμπαίχτες δίπλα του.
Άουτ.
Μάλλον για αυτό δεν πήραμε δεκάρι και φέτος. Τι να το κάνεις;; Να σε πετάει μπαλιές μπροστά χωρίς νοημα;; Άστο κράτα τα φράγκα , έρχονται μέρες δύσκολες. Τέλος και υπομονή μέχρι να αρχίσει το μπάσκετ.

Ο κόσμος σπάει. Καθόμαστε μόνο κάποιοι περιθωριακοί τύποι να χαζέψουμε τον Ολυμπιακό μέχρι να κάνει σύνδεση με το Νικ Γκάλης Χολ (χολ , σαλόνι , τραπεζαρία όλα σε ένα).


Έρχεται η στιγμή που βλέπουμε τα πρώτα πλάνα από το Παλέ. Χαμός μέσα στο γήπεδο. Μη ξεχνάμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ζουν για αυτή τη στιγμή όλο το χρόνο. Σαν τους καλικάτζαρους. Η κάμερα δείχνει γκόμενες , γκόμενες , σπυριάριδες , γραφικά πανό ανύπαρκτων συνδέσμων και πάλι γκόμενες. Ladies night θα είχαν φαίνεται. Και φούλ σμαρτ φόουν.
ψιιιιιιιιτ.

Για το ματς , να μη πω πολλά , άλλωστε υπάρχει και το post game. Ήμουν σίγουρος για την ομάδα ακόμα και όταν βρέθηκε να χάνει με 10 πόντους διαφορά. Με τα ριμπάουντ είχαμε ένα θέμα αλλά η άμυνα μας στις 2 τελευταίες περιόδους συν την παράταση ήταν καθοριστική.
 Να πω μόνο το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ένας παίχτης ( όπως Κούπερ) να αναλαμβάνει να χτυπήσει το ματς με τρίποντο όταν ο χρόνος απαιτεί τρίποντο και μόνο αυτό.
Να πω επίσης ότι τα αστειάκια με την Κοκκίνου και την "Κιτρίνου"  δεν είναι σοβαρά.
Η Κοκκίνου είναι μιλφ. Η άλλη δεν βλέπεται...


ΥΓ  Στην Τούμπα είχε ένα πανό για τους αεροψεκασμούς !! Πάει το χάσαμε και εμείς ;!;