Ο φιλότιμος Χάτσερ (o οποίος ξεκίνησε στη Γαλλία εντυπωσιακά με 20 πόντους-8 ασσίστ, όπως είχε κάνει και στην περσινή πρεμιέρα στο ΣΕΦ), ήταν για τα ρηχά νερά δημιουργικά, και η φυγή του σαφώς καλύτερου από τους 3 όλους κι όλους γκαρντς που είχαμε και μπορούσε να παίξει καλά τη θέση, του Ντόνι, έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.

To περυσινό παιγνίδι της ομάδας, περνούσε σχεδόν αποκλειστικά από τα χέρια του Λάζου. Φέτος, κατά 99% (γιατί με τον ψηλό, ποτέ μη λες ποτέ) Λάζος δεν θα υπάρχει.

Το τεχνικό τημ, βγήκε στην αγορά, σχετικά νωρίς. Απέκτησε, επίσης νωρίς, τον Απόλλωνα Τσόχλα, ένα combo guard, που έκανε μια συμπαθητική, εώς καλή χρονιά με το Ρέθυμνο.

Φυσικά, και εν όψει Ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, οι οποίες ξαναμπαίνουν στη ζωή μας, περισσότερο σαν διέξοδος διάκρισης, παρά σαν αναγκαίο κακό, ο Τσόχλας δεν θα μπορούσε να είναι ο βασικός μας άσσος.

O DJ Cooper, έρχεται με φόρα από τις εντυπωσιακές σε αριθμούς χρονιές του στο κολλέγιο, και οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα point, που αν και έχει μια ικανοποιητική επαφή με το σκοράρισμα, το δυνατό του χαρτί είναι η δημιουργία και η επιθετική άμυνα (7.1 ασσιστς και 2 κλεψίματα σε 31.6 λεπτά πέρυσι στο Ohio). Οι εικόνες, και οι μαρτυρίες από τα φιλικά, δείχνουν ταχύ άσσο, με προτεραιότητα στην πάσα, στο σωστό χρόνο - κάτι που μας έλειψε πάρα πολύ, κυρίως πέρσι πχ, όπου το υλικό ήταν αξιόλογο σε γενικές γραμμές, και το πρόβλημα φάνηκε περισσότερο.

Επιτέλους, αποκτάμε γρήγορα πόδια (και γρήγορη σκέψη, γιατί και ο Στίγγερς είχε γρήγορα πόδια) σε μια θέση που έχουμε σοβαρό πρόβλημα από το καλοκαίρι του '09 και μετά.

2 οι βασικές επιλογές, Κούπερ και Τσόχλας, Λιάπης και Κόνιαρης στον πάγκο για λίγο χρόνο, σε συγκεκριμένα παιγνίδια (αν και ξέρουμε όλοι πως ο Σούλης σπάνια εμπιστεύεται κάποιον που δεν είναι 100% έτοιμος) και ο Πέιν, με τον Μπίδη, που υπό προϋποθέσεις, μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο στη μεταφορά της μπάλας στη ρακέτα, παρά στη δημιουργία σε σετ παιγνίδι.

Σίγουρα, η ομάδα δείχνει καλύτερη σε σχέση με πέρυσι στη συγκεκριμένη θέση, μένει να φανεί και στο γήπεδο.

Shooting guards

Ο χρόνος είναι αμείλικτος, και αν ο Χαραλαμπίδης ήταν 5 χρόνια νεότερος φερ ειπείν, δεν υπήρχε περίπτωση να ψαχτούμε για δυάρι..

Δεν είναι όμως, βαδίζει αισίως στα 37, και παρόλο που το σκαρί του είναι τέτοιο που δεν δείχνει να επηρεάζεται από τα χρόνια, εν τούτοις είναι ανθρωπίνως αδύνατο να αντέξει σε φουλ ρυθμούς, με υποχρεώσεις μεσοβδόμαδα μάλιστα, και με το χρόνο συμμετοχής που συνηθίζει να δίνει ο Σούλης σε παίχτες που θεωρεί βασικούς.

Από την άλλη, έχοντας ένα γκαρντ με την ποιότητα του Μπίδη, και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του στο σκοράρισμα, να έρχεται από τον πάγκο, αποκτάς με το καλημέρα ένα τεράστιο αβαντάζ σε σχέση με τους ανταγωνιστές σου στο πρωτάθλημα.

Ο Πέιν, λογικά θα βρίσκεται περισσότερη ώρα στο παρκέ, είτε σε χαμηλά σχήματα, με τον ίδιο στο 3, και τον Μπίδη δίπλα του, είτε σε 2, σε πιο βαριά σχηματα, με ένα από τα τριάρια της ομάδας να τον πλαισιώνει.

Όσον αφορά τον ίδιο τον Πέιν, είναι ο ορισμός του παίχτη - η χαρά του προπονητή. Και άμυνα θα παίξει, και ριμπάουντ θα κατεβάσει, και πάσα θα δώσει, και θα σκοράρει. Χωρίς να είναι εντυπωσιακός σε κάποιον τομέα, είναι πολύ καλός σε όλους.
Από τους πιο αθλητικούς λευκούς αμερικάνους που έχουμε δει, δίνει δύναμη, επιλογές, και ποιότητα σε 2 θέσεις.

Προσθέτοντας σε αυτούς, και τον Τσόχλα, που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες για να σκοράρει, φαινόμαστε καλύτεροι και σε αυτή τη θέση σε σχέση με την περσινή χρονιά.


Small Forwards



Τα δεδομένα είναι λίγο πολύ γνωστά και από την σεζόν που μας πέρασε. Ο Δέδας, ο γνωστός Δέδας το πιο σταθερό τρίποντο στη χώρα, και ο Κασελάκης που ήδη από τον Ιανουάριο και μετά, έδειξε να προσαρμόζεται πλήρως στην ομάδα.

Όπως μας είπε κι ο ίδιος, δεν υπάρχουν πια θέσεις όσον αφορά τους forwards. Υπάρχει παιγνίδι με πλάτη, και παιγνίδι με πρόσωπο, κι έτσι είναι.
Το πρότζεκτ Λίνος, ένα πρότζεκτ εντελώς ακατανόητο από την κορυφή ως τα νύχια (από το παράλογο για τα οικονομικά δεδομένα της ομάδας, συμβόλαιο του, την ακατανόητη χρησιμοποίησή του σχεδόν αποκλειστικά ως play maker, ως την πρεμούρα της αποδέσμευσης του) εγκαταλείφθηκε πριν ακόμα καλά καλά το δούμε, και η χρονιά θα κυλήσει με 3 (4, προσθέτοντας και τον, κατά συνθήκη, Μαργαρίτη) παίχτες για μία θέση. Αν λάβουμε ως δεδομένο πως ο Δέδας είναι συνειδητοποιημένος, αναπληρωματικός, τότε θα δούμε πραγματικό ανταγωνισμό, κυρίως μεταξύ Πέιν και Κασελάκη για τη θέση. Α, να μην παραλείψουμε πώς από τα summer camps υπογράψαμε και έναν Σέρβο ονόματι Vucicevic ο οποίος είναι 3/2. Δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να προσφέρει (οι αριθμοί του είναι καλοί αλλά σε χαμηλή κατηγορία της Σερβίας) αν και ένας φίλος επιμένει οτι παίκτης από το Cacak δεν μπορεί να μην ξέρει μπάσκετ...

Καλύτεροι από πέρσι, αφού έμειναν αυτοί που είχαμε, και σε αυτούς προσθέσαμε και τον Αμερικάνο (για τον Σέρβο θα δούμε...).


Power Forwards



Κι εδώ ισχύουν πάνω κάτω τα ίδια.
Οι παίχτες που θα κληθούν να παίξουν στο 4, είναι αυτοί ακριβώς που τελείωσαν τη χρονιά. Τσαιρέλης, Μαργαρίτης, και (σε αρκετά σχήματα, κυρίως σε αυτά με τον Τσαιρέλη σέντερ) Κασελάκης.
Η ομάδα έχασε πολύ σε δύναμη, και ριμπάουντ από την αποχώρηση του Χαριτόπουλου και μετά, διάστημα όμως κατά το οποίο είδαμε έναν εξαιρετικό Τσαιρέλη.
Η απόδοση του φέτος, χωρίς τον Λάζο δίπλα του, θα είναι ένα ερωτηματικό, στα φιλικά πάντως, έδειξε να μην επηρεάζεται.
Για τον Μαργαρίτη ό,τι και να πει κανείς, ίσως και να μην είναι αρκετό.
Έκανε μια ανέλπιστα καλή χρονιά, φτιάχνοντας το όνομα του, στα 31 του.
Καλείται και φέτος, να δώσει αυτά που μας έδειξε ότι μπορεί πέρυσι, πάθος, ριμπάουντς, ακόμα και σκοράρισμα.
Όπως και να χει όμως, η πατριαρχική φιγούρα του Λάζου, δύσκολα θα ξεπεραστεί, και η απουσία του θα επηρεάσει όλη τη φροντ λάιν, τουλάχιστον στο ξεκίνημα.



Center



Η μόνη θέση που δεν έκλεισε ακόμα. Και η μόνη που θα αργήσει κι άλλο, καθώς το να βγαίνεις στην αγορά για αντικαταστήσεις έναν παίχτη του διαμετρήματος του Λάζου, δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο υπάρχει.
Η απόκτηση του Μπόγρη, έμοιαζε, και μοιάζει το ίδιο ακατανόητη με την αντίστοιχη του Τσαιρέλη πέρυσι. Ο Σούλης είχε τις απαντήσεις, όμως για κάθε Τσαιρέλη, υπάρχει κι ένας Χρυσικόπουλος, οπότε συμβόλαιο με την πρόοδο, δεν υπέγραψε κανένας.
Για τον Καλλέ, τι άλλο να προσθέσεις;
That joke isn't funny anymore.
Ο Κώττας δεν πιστεύουμε οτι θα χρησιμοποιηθεί πάνω από 10 λεπτά στην regular, οπότε είναι άδικο να προστεθεί ως λύση...

Ακούγονται διάφορα ονόματα για τη θέση του βασικού σέντερ, ακούστηκε ακόμα και το ενδεχόμενο η ομάδα να μην αποκτήσει κλασικό πεντάρι, και να πάρει ένα ψηλό τεσσάρι.

Είναι γεγονός όμως, πως όσο δεν ανακοινώνει την απόφαση του ο Λάζος, το όνομα του πάντα θα παίζει.
Οι διαπραγματεύσεις κράτησαν σχεδόν όλο το καλοκαίρι, άλλοτε οι δυο πλευρές έδειξαν πως είναι πολύ μακριά, άλλοτε πως πλησιάζουν, η φημολογία πως ο ΠΑΟΚ δεν παίρνει σέντερ επειδή θα επιστρέψει ο Λάζος, όλο και φουντώνει, προχθές ο ψηλός εμφανίστηκε μέχρι και από την προπόνηση, δίνοντας ελπίδα σε όλους αυτούς που τον θεωρούν τον καλύτερο Έλληνα σέντερ των τελευταίων 30 και βάλε χρόνων.
Το ερώτημα όμως, είναι αν (υποθετικά πάντα) μια ενδεχόμενη συμφωνία της ομάδας με τον Παπ, θα λειτουργούσε θετικά, ή όχι.



Η ομάδα



Η ομάδα, έχει χτιστεί πάνω σε εντελώς διαφορετικές βάσεις σε σχέση με άλλες χρονιές, η μπάλα δείχνει να κυκλοφορεί πιο γρήγορα, και πιο πολύ, δεν ακουμπά τόσο στο λόου ποστ (και λογικό), και φαίνεται να τρέχει 2 και 3 φορές περισσότερο.
Τα τελευταία χρόνια, δείξαμε σχεδόν εξαρτημένοι από το επιθετικό παιγνίδι του ψηλού, και με τον ίδιο στο παρκέ, 9 στις 10 φάσεις περνούσαν από τα χέρια του.
Από την άλλη, τα αργά του πόδια γινόταν συχνά στόχος των αντιπάλων προπονητών, με αποτέλεσμα ο εκάστοτε προσωπικός του αντίπαλος, να είναι πάντα διακριθέντας.

Κι αν αφήσουμε και λίγο στην άκρη τον Λάζο, το σύνολο έχει ομοιογένεια, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση να κρατάς τον βασικό σου κορμό, και να προχωράς σε 3-4 προσθήκες.
Μπορεί να το μην έχει αντιληφθεί κανείς (ελέω Στοχ και Τζιόλη), αλλά το ρόστερ, εκτός από το 5, είναι τόσο γεμάτο, έχει τόσες λύσεις, και ποιοτικές, και ποσοτικές, σε κάθε θέση, κι έχουν γίνει 4 μεταγραφές.
Τέσσερις.
Η πέμπτη, θα είναι αυτή του σέντερ.


Ο προπονητής


Αύριο στις 19.00 το απόγευμα, ξεκινάει η 5η συνεχόμενη σεζόν του Σούλη στον πάγκο, καθιστώντας τον, μακροβιότερο τεχνικό στην ιστορία της ομάδας.

ΠΑΟΚ είσαι, και κανένας δεν χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης κανενός. Τα βλέπουμε και στο ποδόσφαιρο, με την κριτική που ασκείται τόσο έντονα στον Στέφενς.
Ο Σούλης, αν και μοιάζει η ακλόνητη σταθερά στα χρόνια της προεδρίας Πρέλεβιτς, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.
Οι ενστάσεις έχουν να κάνουν με το παρωχημένο (αν και αποτελεσματικό) στυλ παιγνιδιού της ομάδας τα τελευταία χρόνια, για την ολική κατάρρευση (αν και είχε στα χέρια του συμπαθητικό υλικό) της σεζόν 2011-12, λίγο μετά τα προκριματικά της Ευρωλίγκας, για το μονοδιάστατο τρόπο επιθέσεων, για την ασύλληπτη δυστοκία στο θέμα του άσσου, από τη μέρα που ανέλαβε ξανά την ομάδα.

Από την άλλη, είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο πως όλοι οι παίχτες της ομάδας, παίζουν και για τον προπονητή τους, είναι σημείο αναφοράς για όποιον κι αν πέρασε από τον σύλλογο μέσα στην 4ετία, έχει να επιδείξει αλλεπάλληλα κερδισμένα στοιχήματα με καμμένα χαρτιά (βλ. Ταπούτο, Τσαιρέλη, Μαργαρίτη) και οι μαρτυρίες μιλάνε για ένα εντελώς διαφορετικό και μοντέρνο, στυλ παιγνιδιού που διαφαίνεται για τη νέα σεζόν.

In conclusion



Για πρώτη φορά, η ομάδα μας δείχνει τόσο έτοιμη, και τόσο γεμάτη, πριν καλά καλά ξεκινήσει η νέα σεζόν.
Ο όμιλος του Eurocup, δίνει δικαίωμα για όνειρα, αφού ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται το ελληνικό πρωτάθλημα, και η κλήρωση (lol) του Κυπέλλου, σε έχουν καταδικάσμενο να παίζεις μια χρονιά αγώνων χωρίς την παραμικρή ουσία, και μόνο για το γόητρο.

Η περιφερειακή γραμμή, φαίνεται να αποτελεί το ισχυρό μας χαρτί, αναπόφευκτα από την άλλη, καθώς η φροντ λάιν είναι ένα ερωτηματικό, περιμένοντας τον παίχτη που θα αποκτηθεί.
Αν και ομάδα με τον ίδιο κορμό σε σχέση με πέρυσι, το παιγνίδι μας δείχνει να είναι λιγότερο προβλέψιμο, χωρίς τον Λάζο, και αν κρίνουμε από αυτά που ζήσαμε στο μεγαλύτερο κομμάτι της περσινής χρονιάς, ετοιμαζόμαστε για άλλη μια χρονιά δυνατών συγκινήσεων, άλλη μια χρονιά που θα είμαστε κοντά στους 2 αιώνιους για πολύ καιρό.
Ας μην ξεχνάμε, πως πέρυσι, 4 αγωνιστικές πριν το φινάλε, μιλούσαμε ακόμα και για 2η θέση.

Τα δεδομένα βέβαια για τα Ευρωπαϊκά εισιτήρια, και δη αυτά της Ευρωλίγκας, είναι λίγο πολύ γνωστά, αλλά το μέγεθος αυτού του συλλόγου, και η φανέλα του, δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση την αδιάφορη προσέγγιση των αγώνων, με το σκεπτικό πως στην ουσία πως πρόκειται για φιλικά.

Ναι.
Φιλικά είναι.

Απλώς ο ΠΑΟΚ, πάει για πρωτάθλημα.


Καλή σεζόν σε όλους!