ΠΑΟΚ - Εργοτέλης 2-1 Post game post
Όταν ο ίσως πιο ταλαντούχος Python, Εric Idle, κατέληγε στην τελική μορφή του τραγουδιού που θα έκλεινε το Life of Brian (ελληνιστί: Ένας προφήτης, μα τι προφήτης), το μόνο πράγμα που σίγουρα δεν περνούσε από το μυαλό του, θα ήταν το ότι εγραφε ιστορία, συνθέτοντας το απόλυτο τραγούδι θετικής σκέψης, και αισιοδοξίας.
Ένα κομμάτι, και μια μελωδία που έρχονται μηχανικά στο μυαλό κάθε φορά που όλα φαίνονται μαύρα γύρω μας, κάθε φορά που όλα δείχνουν να πέφτουν σε τέλμα, κάθε φορά που νιώθουμε πως βρισκόμαστε στη δική μας σταύρωση.
Σήμερα το απόγευμα, ο Brian πάνω στον σταυρό, ήταν ο ίδιος ο Στέφενς.
Έχοντας να χειριστεί αρχικά, την απουσία βασικών γραναζιών της μηχανής του, όπως του Κλάους, και του Τζιόλη, και στην πορεία, το κλασσικό κι αγαπημένο πια χάντικαπ του 0-1, και τον τραυματισμό και την υποχρεωτική αλλαγή του πιο φορμαρισμένου του αμυντικού, του Βίτορ.
Κι επειδή, κατά το γνωστό Σαιξπηρικό κλισέ, όλος ο κόσμος, είναι μια σκηνή, το ρόλο του παραδίπλα εσταυρωμένου (που ενσαρκώνει ο ίδιος ο Idle στην ταινία) αναλαμβάνει να παίξει ο Βούκιτς, θυμίζοντας πως ..
When you're chewing on life's gristle,
Don't grumble, give a whistle,
And this'll help things turn out for the best
Λέγαμε τις προάλλες για τη σταδιακή, και συστηματική βελτίωση της ομάδας, από παιγνίδι σε παιγνίδι. Για τις πολλές φάσεις που παράγονται πλέον με κάθε τρόπο, είτε από τα πλάγια, είτε από τον άξονα - εκτός των στημένων. Κάναμε λόγο ακόμα, και για τη βελτίωση της αμυντικής μας λειτουργίας.
Όλα αυτά, πήγαν περίπατο σήμερα, σε ένα ματς ειδικών συνθηκών, οι οποίες όπως προαναφέραμε, γίνανε ακόμα πιο ειδικές.
Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές.
Η συνολική εικόνα της ομάδας όμως, είναι απαράδεκτη.
Το γκολ που δεχόμαστε, είναι για αντισεμινάριο. Βασικά, είναι ένα γκολ που απαγορεύεται να δέχεται ομάδα που βρίσκεται σε κατηγορία άνω της Γ'.
Το καλό με τις συνεχόμενες ανατροπές φέτος, είναι πως παγιώνεται η πίστη στο αποτέλεσμα, και χτίζεται τρόπον τινά, ένας χαρακτήρας μιας ομάδας που δεν χάνει. Που ό,τι κι αν γίνει, το ματσάκι θα το πάρει. Αυτή είναι η bright side of life, του σημερινού παιγνιδιού. Μόνο.
Το ματς το παίρνουμε έχοντας καθαρά την τύχη με το μέρος μας. Στο Β' ημίχρονο, κι όσο περνούσε η ώρα, η εμφάνιση μας γίνεται όλο και χειρότερη, οι επιλογές όλο και πιο βεβιασμένες.
Η γκέλα μύριζε.
Το ότι δεν ήρθε, δεν σημαίνει πως πετύχαμε απόλυτα τον στόχο μας.
Εκτός αν αυτός ήταν απλά και μόνο οι 3 βαθμοί.
Το ότι δεν ήρθε, δεν σημαίνει πως πετύχαμε απόλυτα τον στόχο μας.
Εκτός αν αυτός ήταν απλά και μόνο οι 3 βαθμοί.
Ξέχωρα από τα ζητήματα που είχαμε να λύσουμε, προκύπτουν και άλλα για τα επόμενα παιγνίδια που έρχονται: Ο Στοχ συνεχίζει να περνάει μακρά περίοδο ντεφορμαρίσματος, ίσως ασυνήθιστα μεγάλη για επαγγελματία αθλητή. Θυμίζουμε πως το τελευταίο πραγματικά καλό παιγνίδι που έκανε, ήταν με τον Πανιώνιο στην Τούμπα, στις αρχές του Σεπτέμβρη. Και μόλις μπήκαμε στον Νοέμβριο - μιλάμε για 2 γεμάτους μήνες.
Ο τραυματισμός του Βίτορ, φέρνει ξανά στην επιφάνεια το θέμα του μεταγραφικού (α)σχεδιασμού που (δεν) έγινε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Όσο κι αν θέλει το paok24 να μας πείσει για το αντίθετο, ο Κατσικάς δεν είναι το στόπερ εκείνο που θα καλύψει την απουσία του βασικού σου παίχτη, όσο για τον Λόπες, και οι τυφλοί, τυφλώθηκαν.
Ο Λάζαρ, φαίνεται σκασμένος πολύ νωρίς μέσα στη χρονιά, και έχοντας ως δεδομένη τη λειψανδρία στα χαφ, αλλά και την σιωπηλή αποχώρηση του Γκαρσία από την ενεργό δράση, δημιουργεί ένα μεγάλο ερωτηματικό, για το κατά πόσο θα αντέξει σε αυτούς τους ρυθμούς ως το Γενάρη - που υποτίθεται η ομάδα θα ενισχυθεί εκεί που πραγματικά πονάει.
Αν και δεν θα μας κάνει καμία εντύπωση, αν το Γενάρη αντί για 1 στόπερ, και 2 κεντρικά χαφ, αποκτηθούν 2 δεξιά μπακ, και 1 τερματοφύλακας.
Με όλα αυτά στην κεφάλα μας, άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο, όσο και αν διατυμπανίζουμε πως σκεφτόμαστε μόνο τη Μακάμπι, η ομάδα ετοιμάζεται ήδη για το ντέρμπυ κορυφής της άλλης βδομάδας.
Γιατί, παρά τα όλα στραβά και ανάποδα, είμαστε σταθερά δεύτεροι, με 3 βαθμούς διαφορά από τον πρώτο, και με απολογισμό 8 νίκες, 1 ισοπαλία, και 1 ήττα σε 10 αγωνιστικές.
Και πάμε στο Καραϊσκάκη για τη νίκη, που θα μεταφέρει τη γκρίνια σε αυτούς.
Life's a piece of shit,
When you look at it.
Life's a laugh and death's a joke, it's true.
You'll see it's all a show,
Keep 'em laughing as you go.
Just remember that the last laugh is on you.
YΓ Πριν την έναρξη του αγώνα, τιμήθηκε για την προσφορά του στον ΠΑΟΚ, ένας από τους σπουδαιότερους αμυντικούς που φόρεσαν τη φανέλα.
Ο Μίρο Σνάουτσνερ, εύκολος στόχος για τους προπονητές της εξέδρας και των πληκτρολογίων, τα χρόνια του Σάντος, λόγω του, χαμηλών τόνων, προφίλ του, και του χαρακτήρα του.
Σήμερα, 2 χρόνια μετά την αποχώρηση του από την ομάδα, όλοι έχουν μόνο καλά λόγια να πουν για τον τίμιο Πολωνό.
Αν κάτι χαρακτήριζε τον Μίρο, ήταν αυτό ακριβώς που λείπει από μας τους οπαδούς: Σταθερότητα.
Ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να τον περάσει.
Διά την αντιγραφήν
0 σχόλια