Ανασκόπηση 2013, παρτ ουάν

By 12:47 π.μ. , ,




Στην εξαιρετική μουσική βιογραφία του μεγάλου Tony Wilson, μιας εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων του αιώνα μας, 24 Hour Party People, άκουσα για πρώτη φορά, μια πολύ ενδιαφέρουσα ρήση, του John Ford: "Όταν έχεις να επιλέξεις μεταξύ της αλήθειας και του μύθου, προτίμησε το μύθο"
Τώρα εσύ θα με πεις, "Ποιος είναι ο Tony Wilson" και εγώ θα σε πω "Άνοιξε κάνα βιβλίο".
Για τον John Ford, μη ρωτάς.
Κι εγώ από το google τα έμαθα.

Προς τι η συγκεκριμένη εισαγωγή;
Ανασκόπηση 2013, the Looper5 way

Συνεχίζεις την ανάγνωση, υπ ευθύνη σου.



Iανουάριος

Η λαίλαπα Δώνη, συνεχίζει το καταστροφικό της έργο.
Λένε πως η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί, και επίσης λένε πως ο καλός ο χρόνος φαίνεται από τον πρώτο μήνα.
ΟΚ, το δεύτερο δεν το λένε και πολλοί.

Τέλος πάντων, ο Γενάρης μπήκε με το δεξί, με την ομάδα να κάνει ανατροπή μέσα στην Κομοτηνή, και στη συνέχεια να χάνει τα αυγά και τα πασχάλια με Ξάνθες, Ατρόμαχτους, Αστέρες και ξερωγώ.

Απολογισμός, 1 νίκη και 3 ήττες, και επειδή ποτέ δεν εκτιμάμε αυτό που έχουμε, ο αχάριστος ο ΓΔ δεν πήγε ποτέ να ανάψει ένα κεράκι που έβγαλε το μήνα ζωντανός.
Αφού βγήκε αυτός ο μήνας, οι άλλοι θα ήταν παιγνιδάκι θα με πεις, και έτσι απεδείχθη.



Ο παπάς του μήνα: Βιεϊρίνια.
Και ταξίδια γίνανε, και επαφές γίνανε, και σε κάποια φάση πράγματι παραλίγο να φτάσουμε και σε συμφωνία. Αλλά η αλήθεια είναι πως τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, εκμεταλλεύθηκαν την κάψα μας για επιστροφή του μικρού Πορτογάλου μάγου, προβάλλοντας το θέμα πολύ περισσότερο από όσο του αναλογούσε.

Το θέμα του μήνα: Ο Ρομπέρτο Κάρλος στην Τούμπα σαν εκλεκτός καλεσμένος του Τζερμάν Τσιστιακόφ.
Νεοπλουτισμός;
Μπα, ο γιαλός είναι στραβός.





Φεβρουάριος

Το πρώτο θέμα Γκαρσία σκάει στη φόρα, και η ομάδα γίνεται μπουρδέλο παραμονές ενός ματς σαν όλα τα άλλα για μας, και χωρίς αύριο για τους αντιπάλους μας.
Ο καλύτερος Έλληνας προπονητής, επιλέγει τον πούστικο τρόπο φαγώματος του παίχτη, τρόπος 100% κομμένος και ραμμένος στο χαρακτήρα του.
Ο λαός παίρνει την κατάσταση στα χέρια του, αντιδρά, και κατακτά την πρώτη του νίκη επί της παρέας: Ο Παύλος μένει στον ΠΑΟΚ, δυστυχώς μέχρι νεωτέρας όμως.



Αγωνιστικά, οι νέες μεταγραφές δίνουν μια αρχική ώθηση, αλλά όποιος δεν βλέπει πως Ολίσε και Καμαρά μόνο τρέχουν, και από μπάλα γιοκ, είναι πιο τυφλός κι από τυφλό.
Επίσης, όποιος δε γαμάει, είναι Άρης.
Στο δια ταύτα, η ομάδα κλείνει το μήνα αήττητη, με 2 Χ σε Χαριλάου και ΟΑΚΑ, και 2 νίκες με ΟΦΗ και Κέρκυρα στην Τούμπα.

Ο παπάς του μήνα: Ο Ολίσε, είναι ο νέος Βιερίνια.



Το θέμα του μήνα:


Μια ωδή στην τύφλωση.


Μάρτιος

Στο μήνα αυτό, πολλοί από μας αναθεωρήσαμε αρκετές από τις απόψεις μας για αυτά που πρεσβεύει ο σύλλογος.
Φτάσαμε πολλές φορές ένα βήμα από το να κόψουμε το γήπεδο, και τη διαρκή ενασχόληση, σε σημείο αρρώστιας, με την ομάδα που μάθαμε να αγαπάμε από μωρά.
Ναι, είμαστε ΠΑΟΚ και όχι Γκαρσία.
Ναι, πάνω από τον ΠΑΟΚ δεν είναι κανένας.

Αλλά είναι ένα άλλο πράγμα αυτό, και ένα εντελώς άλλο, το ρεσιτάλ ακατάσχετης παπαρολογίας, με κεντρικό άξονα τα δυο παραπάνω statements, και το (σαν την κόκακολα) Ο ΠΑΟΚ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ, που στήθηκε στη χαραυγή του δεύτερου δεκαπενθημέρου του μήνα.
Ο Παύλος, χαλούσε τη μανέστρα, έπρεπε να φαγωθεί και φαγώθηκε το ίδιο πούστικα, όπως φαγώθηκαν και οι ομοίοι του: Μπόλονι, Ίβιτς, Κοντρέρας, όλοι τους άνθρωποι με ισχυρή προσωπικότητα και δυνατό λόγο.

Αυτή τη φορά, ο λαός της ομάδας, δεν αντέδρασε.
Παρακολούθησε το πανηγυράκι αποχαυνωμένος, ενθουσιασμένος από μια νίκη επί του χειρότερου Παναθηναϊκού της ιστορίας του, και ευνουχισμένος από λόγια και πράξεις.
Ανακοινώσεις δακρύβρεχτες, και άνευ ουσίας, κατόπιν εορτής από συνδέσμους και φορείς που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στις επάλξεις, όλα στο βωμό του να μη δυσαρεστηθεί το αφεντικό.

Το αφεντικό φυσικά, στην κοσμάρα του, έβλεπε τον ΓΔ να του γαμεί την (όποια τέλος πάντων, και δεν είναι της παρούσης) επένδυση, και το παρεάκι να στήνει τον ΠΑΟΚ όπως ακριβώς τον θέλει.

Λίγοι, αλλά αρκετοί για να μας δώσουν κι εμάς κουράγιο να συνεχίσουμε, αντιτέθηκαν στη συμμορία, κυνήγησαν τον ΓΔ, και έδωσαν τέλος πάντων την εντύπωση πως υπάρχει ακόμα ζωή στο οπαδικό.


Η πλειοψηφία όμως, συνεχίζει το βαθύ της ύπνο, ακόμα και σήμερα.
Μην ξεγελιέσαι Γιωρίκα από τακτά κλικοθηρικά ποστς ΑΡΔ για τον Παύλο, γραμμένα όλα με έναν τόνο νοσταλγίας: Οι ίδιοι, είχαν επιλέξει τη σιωπή και το φιμωτικό Ο ΠΑΟΚ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ την περίοδο που αναλύουμε.

Αγωνιστικά, ο μήνας κύλησε με 3 νίκες και μια ισοπαλία, αυτή στο Καραισκάκη με τον (ήδη πρωταθλητή) γάβρο.

Ο παπάς του μήνα:


Μα, δεν το είδαμε;

Το θέμα του μήνα:


"Αυτά τα χρόνια που πέρασα στον ΠΑΟΚ, τα έχω γράψει στην καρδιά μου. Ήρθε η ώρα να φύγω. Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς μου. Στη μάνα μου, που ξέρω ότι με βλέπει. Που μου έδειξε το δρόμο να είμαι ευθύς. Στη γυναίκα μου, που στάθηκε δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές. Θα συνεχίσουμε το με δύναμη το δρόμο μας. Στα παιδιά μου, στους φίλους μου. Η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Πρέπει πάντα να πηγαίνουμε μπροστά. Την κόρη μου την πριγκίπισσα και το μικρό μου γιο. Σε όλους του φίλους και τα αδέρφια μου.
Κάποιος μου είπε εσύ έχεις τα μάτια του ΠΑΟΚ. Σήμερα είναι κι αυτός φίλος μου. Μαχητής, όπως όλοι μας. Πέντε χρόνια, έχω παίξει και άσχημα, αλλά πάντα με την καρδιά μου, χωρίς να ζητήσω κανένα αντάλλαγμα. Το ποδόσφαιρο μου έχει δώσει τα πάντα. Έφυγα 20 χρονών με τη γυναίκα μου από ένα χωριό, με στόχο να γίνω ο καλύτερος. Δεν το κατάφερα.
Πάντα ήθελα να πω αντίο μέσα από ένα γήπεδο. Εγώ είμαι ΠΑΟΚ αν κάποιοι το αμφισβητούν. Έρχομαι από την άλλη άκρη του κόσμου και κάποιος μπορεί να με κατηγορήσει για κάποια πράγματα. Φόρεσα αυτά τα χρώματα και ποτέ δεν θα κάνω κακό στον ΠΑΟΚ.
Γιατί δεν μου είπαν να βρούμε μια ομάδα για εσένα ή δεν σε θέλουμε πια. Ποτέ δεν ήταν ειλικρινείς μαζί μου. Τόσο δύσκολο θα ήταν να γινόταν ένα παιχνίδι αποχαιρετισμού; Τους το είχα πει. Όταν δεν θα με θέλετε, απλά πείτε το μου. Σε όλους αυτούς θα ήθελα να πω ότι προτιμώ να χάσω καθαρά και όχι να κερδίζω βρόμικα. Ας μου έλεγαν δεν κάνεις.
Για τον σεβασμό που έχω για τον ΠΑΟΚ, κάνω ένα βήμα δεξιά. Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα κάτσει πάνω στο συμβόλαιό του. Ξέρω ότι 11 Μαΐου είναι ο τελικός του Κυπέλλου, αλλά ποτέ δεν θα βάλω τα οικονομικά μπροστά στο συναίσθημα. Ούτε στον ΠΑΟΚ, ούτε στη ζωή μου. Είμαι περήφανος που φόρεσα αυτή τη φανέλα. Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ. Ευχαριστώ όλους που πέρασαν από την ομάδα.
Περάσαμε δύσκολες στιγμές, αλλά μην ξεχνάτε ότι ο ΠΑΟΚ είναι μάχη και θυσία. Πάντα στη ζωή μου θα είμαι ΠΑΟΚ".

 Απρίλιος

Ο μήνας ξεκινάει, και συνεχίζεται με νίκες, κόντρα σε κάθε λιμό του Ελληνικού πρωταθλήματος. Μπάλα εξακολουθούμε να μη βλέπουμε, αλλά το σύνολο της ΑΡΔοκρατούμενης κοινωνίας, έχει πειστεί πως βρισκόμαστε σε μεταβάτικο στάδιο (λολ) μαθαίνουμε να παίζουμε ποδόσφαιρο κατοχής



και η ομάδα βγάζει κυριαρχία στο παιγνίδι της


και ξερωγώ.

Βέβαια, και όπως είπε και το δικό μας παιδί, ο Μπομπ, you can fool some people sometimes, but you can't fool all the people, all the time, και το ξεβράκωμα έρχεται στον πρώτο στοιχειωδώς σοβαρό αντίπαλο που βρίσκουμε, τον Αστέρα στην Τρίπολη.

Ο Τσιώλης, μέλος κι αυτός ενός πολύ κλειστού κλαμπ ανθρώπων, αυτών που ανακηρύσσονται σε διάφορα τοπικά πανηγύρια ως "Καλύτερος Έλληνας προπονητής" (κι αυτός, κι ο Παράσχος, και το δικό μας το τραγί, και ο Αναστόπουλος, και ο κΑγγελος, και ο Τεννές, και εκείνος της Βέροιας που κοιμάται αγκαλιά με το τηλέφωνο, γιατί κάθε φορά που ο Αρβανιτίδης κάνει delete έναν προπονητή, εκείνον παίρνει πρώτα, και ο Χατζηνικολάου, και η λίστα είναι ατέλειωτη) μας παίρνει και την ταυτότητα, και άλλο ένα όνειρο για τελικό Κυπέλλου μέσα στην Αθήνα, μένει όνειρο.
Βέβαια, και βλέποντας εκ των υστέρων πως πήγε το έργο με τα χέρια του Μανιάτη, ίσως και να ήταν για καλό, αφού πολύ πιθανό να ήμασταν ακόμα εκεί.

Την επομένη του ημιτελικού, ακολουθούν εξελίξεις, οι οποίες μας σημαδεύουν ακόμα και σήμερα: Η απερίγραπτη κοτσάνα του Τσιστιακόφ να στείλει SMS στον ακατανόμαστο, γράφοντας του They will kill you, και η εν γένει συμπεριφορά της παέ, στο ανθρωπάκι που παρίστανε τον προπονητή μας, θα οδηγήσουν τα πράματα στα δικαστήρια, με τις γνωστές πια, συνέπειες.
Το μάθημα που πήραμε από αυτήν την υπόθεση, είναι πως όσο σκατά κι αν νομίζεις πως έχουν γίνει τα πράματα, υπάρχει πάντα τρόπος να γίνουν και χειρότερα.






Ο παπάς του μήνα: Νικολά Ανελκά.
Και οι τυφλοί, τυφλώθηκαν, όταν ένα πρωινό του Απρίλη, μάθαμε πως ο ΠΑΟΚ τα βρήκε σε όλα με τον παλαίμαχο striker. Οβερόλ, το πρωτάθλημα μας είναι για τα θηρία, αλλά αν είναι τόσο πολύ, γιατί δεν κάνουμε μια κρούση στον Βιάλι;

Το θέμα του μήνα:


Καλημέρα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης!
Κοιμηθήκαμε καλά;



Συνεχίζεται...




Διαβάστε επίσης:

0 σχόλια