Κι όμως.
Ένα φιλικό προετοιμασίας ήταν.
Παρά το ότι οι επιφανείς δημοσιοσχετίστες που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, έφτασαν στο σημείο να μας πουν πως η διαφορά μας με τον γάβρο, μειώθηκε στους πέντε, εν τούτοις το πρωτάθλημα έχει τελειώσει, όπως πολλάκις αναφέραμε από αυτό εδώ το μετερίζι, πολύ πριν καν αρχίσει.
Ο μόνος ρεαλιστικός στόχος για φέτος, είναι το κύπελλο, και δυο καλές εμφανίσεις που θα σφραγίσουν έναν ακόμα ηρωικό, Ευρωπαικό, αποκλεισμό.

Η ομάδα, ειδικά φέτος, και ακόμα πιο ειδικά αυτή την εποχή, δεν είναι για πολλά, κυρίως δε, δεν είναι για πολλά παραπάνω.

Το (απ)έδειξε και χθες, κόντρα σε έναν ακόμα αδύναμο αντίπαλο, από τους πολλούς που συμπληρώνουν τη φετινή θλιβερή Α' Εθνική, γιατί απλά κάποιοι πρέπει να το κάνουν.
Ομάδες γεμάτες οικονομικά, διοικητικά, ψυχολογικά προβλήματα, με ρόστερ της πλάκας, γεννάνε ήρωες βδομάδα παρά βδομάδα, όταν βρίσκουν στο δρόμο τους τον ΠΑΟΚ.
Ο Τζόρβας, ο Ανέστης, ο Ορέστης, ο πυροσβέστης, και ο Νιόνιος που δεν είχε σκοράρει καλά καλά το '14, το κάνει εις διπλούν απέναντί μας.

Εξηγήσεις, δικαιολογίες, εικασίες, να φαν κι οι κότες: Η ομάδα έχασε το κίνητρο της, στόχος δεν υπάρχει, η ομάδα τώρα δένει, η ομάδα τώρα λύνει, η ομάδα τώρα σταυρολύνει και κερδίζει.

Το εύκολο, είναι να τα ρίξεις όλα στον Στέφενς. Πίνει, σουρώνει, δέρνει τα παιδιά του μετά, και τα παιδιά του ΔΕΝ θα είναι ΠΑΟΚάρα, και ένα σωρό πίπες ακόμα, από ανθρώπους που πάνε σήμερα από δω, επειδή από δω φυσάει ο αέρας, και αύριο που θα φυσάει από κει, θα τους δεις να κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση.
Σαν Looper5, σαν Butters Loop, σαν prowler, και κι εγώ δεν θυμάμαι τι ακόμα, έχουμε μια αρχή.
Το Α και το Ω στη δημιουργία μιας σοβαρής ομάδας, είναι η ύπαρξη ενός σοβαρού προπονητή στον πάγκο της, και σε αυτό το επίπεδο, όλοι σοβαροί είναι.
Όλοι, εκτός από τον ακατανόμαστο, ο οποίος σοδόμισε τις Κυριακές και τα Σάββατα μας πέρσι, και επειδή ΠΑΟΚ είσαι, ξέχασες αμέσως τη δικαίωση της στήριξης στον έντιμο Πορτογάλο μηχανικό, και θυμήθηκες τις βραδιές κολλύριου της περσινής σεζόν.
Στην προκειμένη, όχι, η απόλυση του Ολλανδού ΔΕΝ είναι τo Fukitol που θα μας λύσει όλα τα πρόβληματα.
Επίσης, πάλι όχι. Δεν είναι τέλειος, και ούτε πρόκειται να γίνει τώρα στα γεράματα.
Έχει κολλήματα και σκαλώματα, και έκανε διάσημα ανά την Ευρώπη τα φεγγάρια της Σάλκε, μια χρονική περίοδος κατά την οποία η Γερμανική ομάδα δεν σταυρώνει ούτε βαθμό.
Είναι εδώ όμως, και είναι αυτός που είναι, και δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση να καθόμαστε να αναλύουμε εδώ, στο looper5, ποιος είναι και τι έχει κάνει, και είναι η μοναδική μας ελπίδα να δούμε κάτι της προκοπής τα επόμενα χρόνια, στο σύλλογο.
Η κριτική στο έργο του Στέφενς, θα γίνει του χρόνου το καλοκαίρι, αν πρώτα ο Θεός, εξαντλήσει το διετές συμβόλαιο που υπέγραψε.

Μέχρι τότε, κάποιες απλές παρατηρήσεις: Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται απλώς ένα βασικό φορ, αλλά πιθανότατα και δυο αναπληρωματικά.
Τα παιδιά που προσπαθούν να παίξουν το ρόλο, έχουν καταστήσει σαφές προς πάσα κατεύθυνση, ότι είτε δεν μπορούν, είτε δεν ενδιαφέρονται.
Είναι ένα κρίμα για τον Κλάους, που τον πιστέψαμε και τον στηρίξαμε όταν ήταν μικρότερος, αλλά όσον αφορα τον Νάνο, οργή και  θυμηδία εναλλάσσονται κάθε φορά που τον βλέπουμε να μπουρδουκλώνεται, να πέφτει, να κοιτάει θλιμμένα το χορτάρι μετά από μια χαμένη ευκαιρία ή ένα τσαφ που δεν πρόλαβε να κάνει.

Οι μουτζαχεντίν του Σάλπι Ψυχάρα για πάντα ΠΑΟΚάρα, είχαν τόσα χρόνια να μας λένε για το φυσικό της θέσης του, και το πόσο χαραμίζεται στα άκρα, αλλά ειλικρινά, αν δεν έχουν βγάλει το σκασμό και φέτος, είναι πιο επικίνδυνοι κι από τους καμικάζι αυτοκτονίας του Μπιν Λάντεν.

ΥΓ:Αποφεύγουμε εσκεμμένα να πάρουμε θέση για τον Τσατσουράνη.
Κι αυτό, γιατί θα χάσει τη δυναμική του, το κειμενάκι που τον ετοιμάζουμε μες στην βδομάδα.