Μία τζατζίκι , μία πατάτες ...και τον λογαριασμό στο 5.




Δεύτερο παιχνίδι κυπέλλου με τον Ηρακλή στην Τούμπα. Ο Π.Α.Ο.Κ έπαιξε με  αλλαγές στην αρχική ενδεκάδα. Κάτσε , Μαντούρο , Μάρτενς σε θέση βασικού.
Για ακόμα ένα παιχνίδι η ομάδα ξεκινάει με το γνωστό αμυντικό της πρόβλημα. Δέχεται πρώτη γκολ και μάλιστα νωρίς νωρίς στο ματς. Το  κακό ξεκίνημα ο Π.Α.Ο.Κ το κάνει απέναντι σε ομάδες με  κατώτερο αγωνιστικό (και όχι μόνο) επίπεδο . Λίγο το πρέσινγκ των αντιπάλων στα πρώτα λεπτά  , λίγο (ή μάλλον πολύ) τα σοβαρά λάθη στα μαρκαρίσματα αλλά και στις πάσες στα μετόπισθεν , λίγο ο κακός σχεδιασμός στα μεταγραφικά σε θέσεις κεντρικών αμυντικών. Όλα αυτά τα "λίγο" κάνουν την ομάδα να παίζει με το άγχος , άγχος μέχρι να καταφέρει να ανατρέψει το εις βάρος της σκορ.


Παρόλα αυτά η ομάδα ανέβασε στροφές , δημιούργησε ευκαιρίες με τους τρείς παίχτες που είχε στην κορυφή ο Στέφενς και γρήγορα γύρισε  το 0-1 σε 2-1 πρίν το ημίχρονο. Στην επανάληψη μια από τα ίδια στην άμυνα. Πολλά λάθη και κακές εκτιμήσεις των αμυντικών.
Ο Γλύκος βγάζει , οι αντίπαλοι δεν μπορούν.
Αλλά ο Γλύκος δεν θα βγάζει τα πάντα για πάντα. Και ο αντίπαλος που έρχεται σε ένα μήνα είναι η Μπενφίκα και όχι ο Ηρακλής και η Ξάνθη.

Η ομάδα σοβάρεψε στον επιθετικό τομέα . Έβαλε και τρία και τέσσερα γκολ. Πολύ καλό ματς από τον Κάτσε και από τον Στοχ.
Πολλές κάρτες. Πολλές και ανόητες κάρτες. Πλην του τερματοφύλακα όλοι οι άλλοι είναι υποψήφιοι για κίτρινη. Πέντε-ένα και τέλος στο ...τσιμπούσι , ξέμεινε από  μασέλα η γριά (με το παρδόν).

Υ.Γ. Τις γριές τις βγάζω το καπέλο . Τι pyro show και τι coreo και τι χαρτάκια και χαζομάρες. Οι άνθρωποι είναι πολύ μπροστά για Ευρώπη. Συγκρίνονται μόνο με αργεντίνους οπαδούς.
Για παράδειγμα.
Ο αργεντίνος θα πάει στο γήπεδο , θα πάρει δυό φανέλες. Μία την φοράει και μία την κρατάει στο χέρι για να κάνει τα γνωστά του show.
Ο γηραιός θα πάρει δύο μπουφάν. Ενα το φοράει και ένα το βάζει στο δίπλα άδειο κίτρινο κάθισμα του Καυτατζογλείου . Ένα εδώ ένα εκεί και θα φαίνονται πολλοί.
Τηλεοπτικά κάνει το πέταλο να μοιάζει γεμάτο. Και μετά ακούς παραμύθια για δεκαπέντε χιλιάδες κόσμο και άλλα όμορφα σκηνοθετικά ...