Γιωρίκα, θα έχεις ξανασυναντήσει περιπτώσεις διχασμένης προσωπικότητας.

Εδώ, η επιστήμη παραδίνεται.

Στον Στέφενς έχουμε καταλογίσει διάφορα με την μορφή ερωτημάτων (και είναι γνωστά) αλλά για τον άνθρωπο, τη νοοτροπία και τον επαγγελματισμό του, κανείς δεν μπορεί να πει το παραμικρό, εκτός ίσως από τις στιγμές που ακολουθούν της ήττας. Αλλά και γι’ αυτό και για την συμπεριφορά του (και για την επικοινωνία του) άκουσε-συζήτησε-παραδέχθηκε και προσπάθησε να αλλάξει… Αυτά κι’ αν δεν είναι υπέρ ενός ανθρώπου 60 ετών με τέτοια προϋπηρεσία.

Και τι να λέει θα με πεις.

Κάτσε. Το καλύτερο έρχεται.

Ακόμη και όποιος (κοντά στην ομάδα) γκρινιάζει λοιπόν για το ότι ο Μάαρτενς και ο Μαντούρο ήρθαν Παρασκευή και έπαιξαν… Κυριακή, ας λάβει υπόψιν του και όλα τα παραπάνω…

Τσορμπατζόγλης.

Εγώ δεν θα κάνω τίποτα.

Απλώς θυμίζω:

Το σχόλιο της ημέρας

Κι« αυτό γιατί τώρα που ήρθε η ήττα, είναι πιο εύκολο να αναπτυχθούν ζιζάνια μέσα στα αποδυτήρια (ειδικά από αυτούς που δεν παίζουν, αλλά όχι μόνο από αυτούς…) για το ποδοσφαιρικό παράδοξο της «υποχρεωτικής» χρησιμοποίησης Μαντούρο την περασμένη εβδομάδα και της χθεσινής συμμετοχής Μάαρτενς, που μειώνει όλο το ρόστερ του ΠΑΟΚ και φυσικά κόβει από τον Στέφενς κάθε δικαίωμα να υποστηρίξει εκ νέου στους παίκτες του ότι… «πάνω απ’ όλα είμαι δίκαιος». Αυτό είναι ζήτημα...

ΡΩΤΑΩ ΤΩΡΑ ΕΓΩ

# ΟΚ, ξεγκαβλώσαμε τώρα στο μπασκετάκι; Του χρόνου πάλι;

# Ολόκληρη Ρωσία, εδώ ήρθε αυτός ο Νάτχο να φάει;

# Δεν δουλεύουν τα ντελιβεράδικα στο Καζάν;

# Καλά ρε, μπαίνει ο κόσμος σε διαπραγματεύσεις με Εβραίο;

# Το Platinum ανοιχτό είναι, να τον πάνε;

Το μεγαλύτερο οπαδικό κίνημα της Ευρώπης, ο μεγαλύτερος λαός, και ξερωγώ και μπλα μπλα μπλα, ξεφτιλίστηκε back to back, μέσα σε λιγότερες από 24 ώρες ,το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.
Αρχικά, η καφρίλα της Πυλαίας, με μια κίνηση τέρμα αψυχολόγητη, και παντελώς άστοχη, που όχι μόνο στερεί τα όποια έσοδα περίμενε να μπουν στα ταμεία ο φουκαράς ο Μπάνε, αλλά στερεί επίσης και τη χαρά που είχε απομείνει σε αυτούς τους 300-400, που κάθε δεύτερο Σάββατο ήταν εκεί, είτε παίζαμε με τον Ηλυσιακό, είτε με τον Ολυμπιακό.
Κι εκεί που πας λίγο να παρηγορήσεις τον εαυτό σου, και να τον πείσεις πως αυτά συμβαίνουν κι αλλού, άσχετα που εμείς πάντα λέγαμε πως διαφέρουμε από τους άλλοι, ήρθαν αυτά της Κυριακής, σαν ένα σάπιο κερασάκι, σε μια χαλασμένη τούρτα.
Η επίθεση που δέχθηκε ο φίλος στη Θύρα 5, είναι κάτι που μας προκαλεί αηδία κι αποστροφή.
Για τον κάποτε καλύτερο λαό της Ευρώπης, τα σημάδια δεν ήταν ενθαρρυντικά εδώ και πολύ καιρό. Μπορεί να τα ρίχναμε όλα στους άλλους, στην κοινωνία, στην πολιτεία και μπορεί και στην πουτάνα την Αθήνα, αλλά αυτό που αχνοφαινόταν, ήταν πως το τέλος του καλύτερου λαού στην Ευρώπη, πλησίαζε.
Τα τελευταία γεγονότα, δείχνουν ξεκάθαρα πως το τέλος είχε έρθει.
Αλλά επειδή χάσαμε και τα αντανακλαστικά μας, δεν είδαμε ούτε αυτό.

ΘΑ ΛΑΜΨΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ!

Ελεύθεροι Ζαγοράκης, Βιολίδης

Επίσης, το μαχαίρι στο κόκαλο, η γροθιά στο καθυστερημένο, άλλα τα μάτια του λαγού, κι άλλα της κουκουβάγιας.

Φυσικά, το "Ελέυθεροι", δεν σημαίνει και αθώοι, όπως έντεχνα μεν, λανθασμένα δε,  πλασάρεται στον τύπο από το μεσημεράκι.

Πληρώσαν την εγγύηση (αν την πλήρωσαν κι όλας αυτοί) και αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι.

So simple .

Όλα τα υπόλοιπα, είναι έργα.

Κι επειδή έχουμε έναν αέρα ρε Γιωρίκα, είναι του Ιταλικού ρεπερτορίου.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ
Αρνείται η παέ τη φημολογία για επιθετικό, ο papas της  ημέρας, και η κλάψα του Ιλίγγο της ημέρας ΕΔΩ