Δεν γουστάρουμε Εθνική ρε.

Ή τουλάχιστον, δεν γουστάρουμε την Εθνική, όσο τη γουστάρουν οι Άγγλοι πχ, ή οι Βραζιλιάνοι.

Δεν νιώθουμε εθνικά υπερήφανοι κάθε φορά που βλέπουμε τη γαλανόλευκη, δεν μας σηκώνεται κάθε φορά που ακούμε τον Εθνικό Ύμνο, δεν υπάρχει ποτέ των ποτών περίπτωση να πανηγυρίσουμε γκολ του Καραμήτρογλου, μόνο και μόνο επειδή φορά τη φανέλα με το Εθνόσημο.

Εθνόσημο.

Ως εκ τούτου, παίχτες της σειράς σαν τον Κατσουράνη, τον Τζιόλη, και τον Σπυρόπουλο (τον Σαλπιγγίδη, τον Νίνη, κτλ, κτλ) μας αφήνουν παγερά αδιάφορους. Κυρίως δε, όσο αφήνει παγερά αδιάφορους και τους ίδιους, η δική μας η φανέλα.

Αυτή, που τυχαίνει να φοράνε οι ίδιοι.

Γιατί δική τους, δεν είναι, και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει.

Το έργο με τον Θλιμμένο Νάνο, είναι γνωστό, και χιλιοπαιγμένο: Είπαμε, είπανε, είπατε, βγήκαμε τρελοί, γραφικοί και πρεζάκηδες, αφού η διαστροφή μας ήταν να τα λέμε, όσο ο Σάλπι σκόραρε (όποτε σκόραρε, τέλος πάντων) και έπαιζε καλά (όσο καλά μπορούσε να παίξει).

Το αποτέλεσμα, ήταν εκτός από Σσσς κάποτε, να φτάσει στο σημείο να μας κάνει και αυτάκια μετά από γκολ - Τζίζους ταπ ντάνσινγκ Κράιστ, δηλαδή.

Σήμερα, που δείχνει πιο παλαίμαχος κι από συνταξιούχο, είπαμε να αλλάξουμε το λουλά, και περιμένουμε.

Ναι, ακόμα και οι ορκισμένοι ταλιμπανέζοι του, τον ξεχέζουν δημόσια. Σημάδι πως ξυπνάμε; 

Παπάρια.

Σημάδι πως κοιμόμαστε ακόμα πιο βαθιά, και πως όλα κρίνονται βάσει του αποτελέσματος, και μόνον αυτού.

Έτσι δεν κάνουν κι οι γάβροι;

Κι άντε να πεις ο Νάνος, εδώ γεννήθηκε και μεγάλωσε, εδώ έπεσαν τα πρώτα του μαλλιά, το θέμα είναι καθαρά οικογενειακό, και θα τον σιχτιρίζουμε όσο θέλουμε, και λογαριασμό δεν θα δίνουμε και σε κανέναν.

Αυτό που συμβαίνει με τον αρχικλικαδόρο Τσατσουράνη, βρίσκεται στα όρια της παραφροσύνης.

Ο παίχτης κάποτε, ήταν ένα πολύ αξιόλογο χαφάκι, από αυτά που ξεχωρίζουν στο θλιβερό Ελληνικό πρωτάθλημα, και συγχρόνως κυκλοφορούν με το κιλό, σε κάθε προηγμένη λίγκα.

Μην σπαταλάμε τηλεοπτικό χρόνο, κι είναι και πολύτιμος - όλοι ξέρουμε το ποιόν του.

Φυσικά, κι επειδή στον ΠΑΟΚ έχουμε μαλώσει με τη λογική σειρά των πραγμάτων, τρέξαμε να τον πάρουμε όταν ο (χειρότερος) βάζελος (όλων των εποχών) τον έβαζε στο περιθώριο, τον κάναμε βασικό, όταν είχε 5 μήνες να παίξει μπάλα, και τον δώσαμε και περιβραχιόνιο, πριν ακόμα κλείσει χρόνο στην ομάδα.

Τον γλείψαμε, τον αποθεώσαμε, τον χειροκροτήσαμε, τον δώσαμε τα πόσα λικες για το αλάνι τον Κατσούρ, τον παρακαλέσαμε κι όλα να ανανεώσει και να μην τρέχει στα 37 του στις Β' Εθνικές με τη σιχαμένη ξαδέρφη, ξεφτιλιστήκαμε εν ολίγοις, κομμάτι πιο πολύ από όσο ξεφτιλιζόμαστε όταν βγαίνει (ή μπαίνει) ο Νάνος αλλαγή.

Και με κάποιες αχνές φωνές στο μπακγκράουντ, να μιλάνε για τις κλίκες του Κατσουράνη.

Ο Κατσουράνης, δεν δημιουργεί κλίκες.

Ο Κατσουράνης, είναι οι κλίκες.

Και έχει καταφέρει, ξέχωρα από το αγωνιστικό - άλλη μια φορά, θα τονίσουμε πως το αγωνιστικό, μας αφήνει ασυγκίνητους, όταν παίχτες (ή και προπονητές) που πρεσβεύουν αυτά τα ιδανικά, αγωνίζονται στον ΠΑΟΚ- να κάνει μπουρδέλο και κτήμα του μια ομάδα, η οποία σε λιγότερο από 3 μήνες, θα είναι η πρώην του, και τυπικά.

Γιατί ουσιαστικά, ποτέ δεν υπήρξε ποδοσφαιριστής Κώστας Κατσουράνης στον ΠΑΟΚ.

Πολλά πράγματα δεν θα συγχωρέσουμε ποτέ στις μπαλαδόφατσες, και είναι πολλοί οι λόγοι που στα εγγόνια μας, θα τους περιγράφουμε σαν τους γερολαδάδες, ρουφιάνους, καρμίρηδες, και αν το ρήμαγμα των χρημάτων μας είναι ο λόγος Νο 1, και το ΓΔ στον ΠΑΟΚ αγκομαχά να ξεπεράσει το επιστροφή Γκαγκάτση, το Κώστας Κατσουράνης, έχει εξασφαλισμένη θέση στο Top 5.

Φυσικά, τα τελευταία χρόνια, και εκμεταλλευόμενο την ατυχέστατη δήλωση του ηγέτη των πιστών περί αγάπης και σεβασμού στην Εθνική, το παρεάκι των μεγάλωνε επιτυχιώνε, μας φοράει όλη την κολεξιόν "Καλοκαίρι - Χειμώνας 2004", και δεν λέμε και κουβέντα, γιατί πάντα παραμονεύει ο κίνδυνος να θυμώσει ο πολυχρονεμένος μας χαλίφης, και να πάρει την επένδυση του, και να την πάει στο Ροστόφ.

Φίμωση. Χειροκρότημα. Σημαιάκια. Καθρεπτάκια, και χαντρούλες.

Και διαπλοκή, παρασκήνιο, πριόνισμα της καρέκλας του προπονητή, αβάντα από τους δημοσιογράφοι.

Αυτά πρεσβεύει ο ΠΑΟΚ της παρέας.

Αυτά πρεσβεύει ο Κώστας Κατσουράνης.

Δεν μας χέζεις, Κώστα Κατσουράνη;